+31 (0)20 2060700[email protected]
Erfrecht en DNA; de gerechtelijke vaststelling van het vaderschap.

Erfrecht en DNA; de gerechtelijke vaststelling van het vaderschap.

Een juridische vader.

Als in een huwelijk of geregistreerd partnerschap een kind wordt geboren, is de vader de “juridische vader”. Als ouders niet getrouwd zijn en een kind wordt geboren, wordt de vader “de juridische vader” indien hij het kind erkent.

Uit een relatie (niet zijnde een huwelijk of geregistreerd partnerschap) kan een kind worden geboren dat niet door de vader wordt erkend. Het kind heeft dan niet een “officiële vader” – er is geen familierechtelijke band tussen deze biologische vader en het kind  – en bij het overlijden van vader is het buitenechtelijk kind geen erfgenaam.

Voor een kind kan het niet alleen vanwege het mislopen van een nalatenschap, maar ook psychisch onverteerbaar zijn als het niet in een familierechtelijke relatie staat tot zijn of haar vader.

De gerechtelijke vaststelling van het vaderschap.

De wetgever heeft daarom aan een buitenechtelijk kind de mogelijkheid geboden om bij de rechtbank een verzoek in te dienen tot de gerechtelijke vaststelling van het vaderschap. Op ieder moment in zijn/haar leven mag het kind zo’n verzoek indienen. Het kind moet in het verzoekschrift wel aannemelijk maken dat de man zijn/haar verwekker is.

Als de biologische vader zijn “officiële” vaderschap ontkent, zal de rechter een DNA-onderzoek kunnen bevelen. Maar de rechter kan ook uit andere bewijsmiddelen afleiden dat de man verwekker van het kind is.

De biologische vader is overleden.

Wat nu, indien de biologische vader het buitenechtelijk kind niet heeft erkend en is overleden en begraven voordat het verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap door het kind bij de rechtbank is gedaan?

Er rijst dan een ander probleem, omdat de rechthebbende van het graf aan het kind toestemming moet verlenen om het graf te kunnen openen voor het verkrijgen van een DNA-monster van het stoffelijk overschot.

Het openen van een graf.

Het openen van een graf voor het verkrijgen van een DNA-monster gaat een rol spelen indien lichaamseigen materiaal van de overledene niet kan worden verkregen van bijvoorbeeld kleding, een bewaarde haarlok of melktandje, scheerapparaat of andere voorwerpen waarvan vaststaat dat zich daarop/daarin lichaamseigen materiaal van de overledene bevindt.

De rechtspraak in Nederland kent een grote verscheidenheid aan zaken waarbij een buitenechtelijk kind  - na het overlijden en begraven van zijn/haar verwekker (de biologische vader) –  een procedure instelt bij de rechtbank, waarbij aan de rechtbank wordt verzocht om gerechtelijk vast te stellen dat de biologische vader de “officiële vader” is.

Indien het kind in de procedure niet met gewone bewijsmiddelen (bijvoorbeeld getuigen) kan bewijzen dat de overledene “de officiële vader “ is resteert de mogelijkheid de rechtbank te verzoeken om het afnemen van een DNA - monster van het stoffelijk overschot van de verwekker toe te staan.

De rechthebbenden van een graf.

De rechthebbenden van het graf waarin het stoffelijk overschot rust, kan zich om verschillende redenen verzetten tegen het openen van het graf en het afnemen van DNA-materiaal om het vaderschap vast te stellen. Zij kunnen als de belanghebbenden bijvoorbeeld met gedetailleerde feiten en documenten betwisten dat het onwaarschijnlijk is dat de overledene de biologische vader van het kind kan zijn. En als het buitenechtelijk kind niet aannemelijk kan maken dat de overleden man zijn / haar verwekker kan zijn geweest, bestaat er geen grond voor het gelasten van een DNA-onderzoek.

De rechtbank beslist.

In de procedure worden door de rechter de argumenten van het kind en de belanghebbenden gewogen, waarna de rechtbank – of in hoger beroep het gerechtshof- zal beslissen of het graf zal moeten worden geopend.

Met betrekking tot deze speciale procedure betreffende het afstammingsrecht, kan de rechter ambtshalve bewijs verlangen, maar er bestaat voor de rechter geen verplichting om ambtshalve een DNA-onderzoek te bevelen.

De gevolgen voor het erfrecht (o.a. de legitieme portie).

Een DNA-test behoort tot de mogelijkheden om de afstamming te kunnen vaststellen en als de afstamming met behulp van de DNA-test komt vast te staan, ontstaat met terugwerkkende kracht vanaf de geboorte van het kind een familierechtelijke (en dus juridische) band tussen de man en het kind. Dan is het kind erfgenaam van de man en kan het dus erven van zijn/haar juridische vader!

Dit maakt het voor het kind ook mogelijk het wettelijk erfdeel op te eisen, oftewel de legitieme portie

Meer weten?

Indien u over dit onderwerp meer wilt weten en advies wilt inwinnen of heeft u bijstand nodig van een advocaat neemt u dan gerust vrijblijvend contact op met mr. Sjoerd M. Postma en mr. Mandy Roggeveen.

Geschreven door

Mandy Roggeveen

Advocaat

 
Maak een afspraak

Sjoerd Postma

Advocaat

 
Maak een afspraak

Deel dit bericht



Laatste nieuws

20-04-2018 - door

Maryse in Tros Opgelicht over: 'Een rij-instructeur int voorschotten van zijn leerlingen, maar verdwijnt dan'.

Een rij-instructeur int voorschotten van zijn leerlingen, ma... Lees meer

20-04-2018 - door

Het toestemmingsformulier om te reizen met uw kind na de echtscheiding.

Als u alleen reist met uw minderjarige kind (tot 18 jaar) he... Lees meer

Copyright/Disclaimer © 2017 by De Vos & Partners N.V., Amsterdam, Nederland. All rights reserved. Created by Supreme being 21.3