+31 (0)20 2060700info@devos.nl
Rechter beveelt 3x afgifte identificerende gegevens illegale aanbieders

Rechter beveelt 3x afgifte identificerende gegevens illegale aanbieders

Deze week hebben rechthebbenden wiens producten worden misbruikt door kwaadwillende partijen positieve resultaten behaald. De rechtbanken in Amsterdam, Utrecht en Den Haag bevelen gelijkgezind aan de desbetreffende aanbieders om de identificerende gegevens van de inbreukmakers over te dragen aan de partijen op wiens rechten inbreuk wordt gemaakt.

PVH / Facebook

PVH is het modebedrijf achter onder andere Tommy Hilfiger, Calvin Klein en Karl Lagerfeld.

PVH heeft Facebook gewezen op ruim 3000 Facebook-advertenties en 352 Instagram-accounts met advertenties, waarin inbreuk wordt gemaakt op de intellectuele eigendomsrechten (merk en auteursrechten) van PVH. Het gaat om advertenties van producten die niet van PVH afkomstig zijn, maar waarbij wel de merken van PVH worden getoond. Bij deze advertenties zijn knoppen geplaatst met de tekst ‘Shoppen’ of ‘Shop Now’ die verwijzen naar illegale websites waar nepartikelen worden verkocht.

Om de partijen die achter deze illegale advertenties zitten aan te kunnen spreken, wil PVH de persoonsgegevens ontvangen van Facebook, maar Facebook wilde hier niet aan meewerken.

Volgens PVH levert het niet op verzoek verstrekken van de identificerende gegevens in dit geval een onrechtmatige daad[1] op. Facebook verweert zich onder meer op basis van de subsidiariteit. Volgens Facebook kan PVH een andere, minder verstrekkende route bewandelen om deze gegevens te verkrijgen. De rechter verwerpt dit verweer en alle andere verweren van Facebook. Zelfs de informatie van de Facebook-pixel moet worden gedeeld. De informatie van de Facebook-pixel is een analytics tool die onder meer informatie bevat over welke pagina’s gebruikers bezoeken op een website. Met deze data herkent Facebook de gebruikers die eerder op de website zijn geweest, en kan herkend worden welke acties personen ondernemen op de website.

Uiteindelijk moet PVH van de Rechtbank Amsterdam de volgende gegevens ontvangen van de partijen die de advertenties en accounts hebben aangemaakt: de naam, het adres en de woonplaats, het e-mailadres en het telefoonnummer waarmee de betreffende advertenties en accounts zijn aangemaakt, de datum van registratie, de datum, tijd en IP-adressen die gebruikt zijn voor het in- en uitloggen en voor het aanmaken van de advertentie, de betaalmethode en de betaalgegevens van elk account, en ook de informatie die met de Facebook-pixel is verzameld.[2]

Stichting Brein / Rabobank

Stichting Brein is als auteursrechthandhaver, die namens de boeken-, game-, film- en muziekindustrie (kortom: eigenlijk de hele creatieve industrie) optreedt, al jaren bezig met het opvragen van identificerende gegevens. En nu wederom met succes. De Rechtbank Utrecht heeft bepaald dat de Rabobank ditmaal, op grond van hetzelfde Lycos / Pessers[3] arrest uit 2005 als waar PVH zijn claim op heeft gebaseerd, onrechtmatig heeft gehandeld door deze gegevens niet direct af te staan.

Stichting Brein heeft een anonieme handelaar (in het vonnis ‘NN’ genoemd) aangesproken, die tegen betaling door middel van een abonnementsvorm, talloze films, tv-series en TV-kanalen illegaal heeft aangeboden. Deze handelaar maakte voor de betalingen van zijn klanten – die voor € 15,- per maand een pakket met 10.000 zenders en meer dan 85.000 films en TV-series verkregen – gebruik van een bankrekening bij de Rabobank.

De Rabobank verweerde zich, net zoals Facebook tegen PVH, met een subsidiariteitsverweer. Namelijk, dat er een andere, minder verstrekkende route bestaat om de gegevens te verkrijgen. De rechter verwerpt dit verweer echter eveneens: Brein had talloze providers en websites die verband hielden met ‘NN’ aangesproken, maar die hebben niet tot de zekerheid geleid dat ook de geldstroom naar deze anonieme NN te herleiden was. Ook het argument dat de gegevens van de rekeninghouder bij de Rabobank mogelijk van een katvanger of geldezel zouden zijn, verwerpt de rechtbank; die katvanger zou immers informatie over de inbreukmaker kunnen bezitten die Brein verder helpt.

De Rechtbank Utrecht oordeelt uiteindelijk dat Rabobank aan Brein alle bij haar bekende identificerende naam- en adresgegevens moet verschaffen van de houder van het betreffende rekeningnummer.[4]

Stichting React / ContextLogic

Stichting React is een stichting die gelieerd is aan de Coöperatie SNB-React. SNB staat voor Stichting NamaakBestrijding. De partijen waar zij voor op komt zijn veel Europese merkhouders van grote internationale bedrijven, zoals Bang & Olufsen (B&O), Harman, GN Audio (Jabra), Lacoste S.A., PRL International mc. (Polo, Ralph Lauren), Puma AG, Sennheiser Electronic Gmbh, Nintendo of America mc. (Nintendo, Pokemon), Sony Computer Entertainment Europe (Playstation) en Sportswear Company Spa (Stone Island).

Via het platform wish.com (dat op naam staat van ContextLogic) wordt geadverteerd voor artikelen, zoals kleding en elektronica, met bekende merknamen, waaronder B&O, Jabra, Puma, Stone Island, en afbeeldingen van (bijvoorbeeld) een door Lacoste als merk gedeponeerd krokodilletje. Eén van de bijschriften bij een advertentie luidt:

“Because we use cheap materials to make clothes, so the quality can‘t be the same

as the original, but the price is very cheap.”

Stichting React vordert in de procedure dat ContextLogic identificerende gegevens verstrekt, van dertien (vrijwel allemaal in China gevestigde) handelaren, adverteerders en verkopers van deze nepproducten, die op het platform van ContextLogic hebben geadverteerd. In het verleden heeft ContextLogic al eerder identificerende gegevens afgestaan aan Stichting React, maar dit keer weigert ContextLogic afgifte.

Wederom wordt er met verwijzing naar het Lycos / Pessers arrest[5] van de Hoge Raad uit 2005, geoordeeld dat het niet verstrekken van deze gegevens een onrechtmatige daad oplevert. De Rechtbank Amsterdam wijst net als de Rechtbank Utrecht en Den Haag de verstrekking van de identificerende gegevens toe, en in dit geval zijn dat de volgende gegevens:

de rekeninghouderinformatie van creditcard(s), Paypal, E-Wallet, UMPAY, PayEco, Allpay, Payoneer, PingPong, Lianlian Pay en andere elektronische betalingsmiddelen, en de bankrekeningnummers met naam van de bank en tenaamstelling van de bankrekening die zijn gebruikt in het kader van via het platform aangeboden inbreukmakende producten en aanvullende diensten van het platform, en ook : de ID-kaartgegevens, dan wel identiteitsgegevens die ContextLogic verzamelt van de adverteerders met de Chinese nationaliteit volgens haar eigen “Real name authentication system”, de “identity information”. Dit alles voor zover van het van toepassing is op de desbetreffende gebruiker en uitsluitend voor zover deze gegevens ertoe strekken de gebruikers te identificeren.[6]

Proceskosten

Saillant detail in deze drie procedures is dat enkel Stichting React van de Rechtbank Amsterdam de volledige 1019h Rv proceskosten heeft gevraagd en toegewezen heeft gekregen. Dat betekent dat ca € 25.000,- aan advocaatkosten voor rekening van ContextLogic komt, hoewel de verliezer Rabobank ‘slechts’ ca €  1.775,- aan proceskosten aan Brein betaalt. In de procedure tussen Facebook en PVH wordt door de Rechtbank Den Haag geoordeeld dat iedere partij zijn eigen kosten draagt.

Fake gegevens

De vraag die nu rijst is ook met welke gegevens PVH, Brein en React worden geconfronteerd. In veel gevallen blijkt dat op platformen nog gebruik wordt gemaakt van ‘fake’ gegevens, waarbij de accounthouder ‘Donald Duck’ heet en de sommatie derhalve naar Duckstad moet worden verstuurd. Of de gegevens van Chinese handelaren bruikbaarder zijn dan het adres van Donald Duck valt te betwijfelen. Vanzelfsprekend is de Rabobank de enige partij waarvan de rekeninghoudergegevens zouden moeten kloppen; banken dienen over het algemeen namelijk te controleren wie hun rekeninghouders zijn.

Of dat tot een succes leidt is ook nog maar de vraag. Recente nieuwsberichten met betrekking tot de kwaliteit en mate waarin controles door banken plaats vinden[7] lijken weinig hoop te geven.

Deze bijdrage van Victor den Hollander verscheen het eerst op devos.nl op 30 april 2021.

[1] Op grond van het arrest HR 25 november 2005, IER 2006, 2 (Lycos / Pessers)

[2] Vzr. Rechtbank Den Haag 29 april 2021, C/09/604813 / KG ZA 20-1249 (PVH tegen Facebook)

http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2021:4356 zie r.o. 5.5.

[3] HR 25 november 2005, IER 2006, 2 (Lycos / Pessers)

[4] Vzr. Rechtbank Midden-Nederland 23 april 2021, IEF 19920; C/16/514516 / KG ZA 20-665 (BREIN tegen Rabobank) http://ie-forum.nl/documents/ecli/608a71bb-ae70-4fc2-bf39-221ac35ff8c2.pdf

[5] HR 25 november 2005, IER 2006, 2 (Lycos / Pessers)

[6] Vzr. Rechtbank Amsterdam 26 april 2021, IEF 19923, IT 3497; C/13/697737 / KG ZA 21-146 (Stichting React tegen ContextLogic) http://ie-forum.nl/documents/ecli/608abc40-a7c8-4d3c-af76-4016c35ff8c2.pdf

[7] https://www.ad.nl/economie/abn-amro-diep-door-het-stof-vanwege-witwassen~a3d478ca/

Geschreven door

Victor den Hollander

Advocaat

 
Maak een afspraak

Deel dit bericht



Laatste nieuws

14-05-2021 - door

Nicola Ebbink beëdigd!

Op 12 mei 2021 is onze collega Nicola Ebbink beëdigd. Margri... Lees meer

14-05-2021 - door

Formule voor huurkorting vanwege corona.

## **Formule voor “huurkorting” bij huur bedrijfsruimte – bi... Lees meer

Copyright/Disclaimer © 2017 by De Vos & Partners N.V., Amsterdam, Nederland. All rights reserved. Website by Omelette Du Fromage